این هم مشخصات و عوامل تولید اخرین فیلمم که تدوینش همین هفته پیش تمام شد.
سایه بان- 1386
-------------------------------
کارگردان:علی حاجی پور
فیلمنامه:علی حاجی پور
تصویربردار:فرهاد ربیعی
تدوین و صداگذاری:کاوه مظاهری
مدیرتولید:مجتبی ارچنگ
دستیارکارگردان:آیدا کرامتی
صدا و دستیار تصویر:فرهاد اکبرزاده
عکاس:مجتبی محمدی
تهیه کننده:مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی
مستند-24 دقیقه- دی وی کم- رنگی
خلاصه داستان:26 اسفند1376 علیرضا سایه بان نابغه ریاضی شهر بندرانزلی در بازگشت از یک سمینار علمی در حادثه ای رانندگی به همراه چندی از دوستانش کشته شد.10 سال بعد به بهانه ساخت فیلمی مستند درباره او به میان جوانان امروز شهرش رفتیم.آیا آنها اصلا تصوری از جوان نابغه ای که روزی در میان آنها بود دارند؟ اصلا تعریف آنها از مفهوم نابغه چیست؟…….

تجربه دیدن این فیلم عباس کیارستمی تجربه ای کم نظیر در دیدن اثری هنری و متعهد است که تمامی دغدغه های بشری را در باب زندگی و مفهوم مرگ را در خود بازتاب می دهد.پیدا کردن و دیدار این فیلم را به تمام دوستداران سینمای هنری و متعهد توصیه می کنم.فیلمی از یک استاد.
باد ما را خواهد برد(1378):
در اوج موفقیت و شهرت کیارستمی برای دریافت نخل طلای کن97 خبر رسید که فیلم جدید او با عنوان "مراسم ویژه" به زودی در کردستان جلوی دوربین می رود.همان موقع گمانه زنی ها بالا گرفت و خیلی ها اعتقاد داشتند که دوباره اثری به سیاق سه گانه شمال از او خواهند دید.داستان فیلم این گونه بود: یک گروه کوچک مستندسازی به روستایی در کردستان سفر می کند تا از مراسم عزاداری سنتی آن منطقه فیلمی تهیه کند.پیرزنی در حال احتضار برای این کار در نظرگرفته شده است.اما برخلاف انتظار انها پیرزن نمی میرد و حوادثی دیگر رخ می دهد که عملا کار ساختن فیلم را ناممکن می کند.در پایان پیرزن می میرد و اکیپ از روستا می رود اما کارگردان باقی می ماند و به درک تازه ای از ابعاد زندگی و مرگ می رسد.خلاصه داستان وسوسه انگیز و البته کیارستمی واری است.به سان زیردرختان زیتون و کلوزآپ این بار هم با یک فیلم در فیلم درجه یک رودرروییم که موتورمحرکه درام بر انسان و ارزوها و البته میل مبهمش به نیستی متمرکز شده است.کیارستمی با مولفه های اصلی سینمایش نظیر حضور و غیاب و نگفتن و پوشیده داشتن قسمتی از واقعیت و بازی با فرم های کلاسیک روایت این بار هم سعی کرده تا به غنای بیشتری در کارش برسد.با این کار او فرصت و مجال بیشتری به ذهن و شعور مخاطب می دهد تا در کنار دیدار اثر با خود نیز در پی یافتن گوشه های نامشکوف آن کلنجار رود و به درک تازه ای از فیلم دیده شده برسد.فیلم بدون تردید در ادامه نگاه پیش رونده کیارستمی ساخته شده است و موفقیت و تحسین "طعم گیلاس" در جرات یافتن فیلمساز در هرچه بیشتر پر و بال دادن به ایده هایش اثری عمیق داشته است.تمام این عوامل در کنار سبک و شیوه منحصربه فرد او کمک کرده تا "باد ما راخواهد برد"به ضیافتی از رنگ و نور و تصاویرجادویی و مسحورکننده تبدیل شود و از هر جنبه ای که به ان نگاه کنیم ، فلسفی ، جامعه شناختی و حتی روانشناختی و... یارای پاسخگویی به مخاطب و تحلیلگران را خواهد داشت.نام فیلم برگرفته از شعر معروف شاعره دهه 40 " فروغ فرخزاد" از یک سو ادای دین و احترام کیارستمی را به پیشگامان مدرنیسم در هنر و ادبیات ایران به نمایش می گذارد و از سوی دیگر مانند شعر ماندگار او دارای لحظه های بکر و جذابی از بیان تصویری زندگی روزمره انسان معاصر در کشاکش تردیدها و دغدغه ها او است.اما کیارستمی با توجه به هویت و ارزشهای هنری خاص خود به شدت از پوچ گرایی و اندوه ابدی فروغ فاصله می گیرد و برعکس به دیدگاه جالب ، نوعی از "غنیمت شمردن دم و حیات" در دیدگاه خیام شاعر عارف قرن ها قبل در جاودانه و متعالی ساختن زندگی می رسد.

تجربه دیدن این فیلم عباس کیارستمی تجربه ای کم نظیر در دیدن اثری هنری و متعهد است که تمامی دغدغه های بشری را در باب زندگی و مفهوم مرگ را در خود بازتاب می دهد.پیدا کردن و دیدار این فیلم را به تمام دوستداران سینمای هنری و متعهد توصیه می کنم.فیلمی از یک استاد.
باد ما را خواهد برد(1378):
در اوج موفقیت و شهرت کیارستمی برای دریافت نخل طلای کن97 خبر رسید که فیلم جدید او با عنوان "مراسم ویژه" به زودی در کردستان جلوی دوربین می رود.همان موقع گمانه زنی ها بالا گرفت و خیلی ها اعتقاد داشتند که دوباره اثری به سیاق سه گانه شمال از او خواهند دید.داستان فیلم این گونه بود: یک گروه کوچک مستندسازی به روستایی در کردستان سفر می کند تا از مراسم عزاداری سنتی آن منطقه فیلمی تهیه کند.پیرزنی در حال احتضار برای این کار در نظرگرفته شده است.اما برخلاف انتظار انها پیرزن نمی میرد و حوادثی دیگر رخ می دهد که عملا کار ساختن فیلم را ناممکن می کند.در پایان پیرزن می میرد و اکیپ از روستا می رود اما کارگردان باقی می ماند و به درک تازه ای از ابعاد زندگی و مرگ می رسد.خلاصه داستان وسوسه انگیز و البته کیارستمی واری است.به سان زیردرختان زیتون و کلوزآپ این بار هم با یک فیلم در فیلم درجه یک رودرروییم که موتورمحرکه درام بر انسان و ارزوها و البته میل مبهمش به نیستی متمرکز شده است.کیارستمی با مولفه های اصلی سینمایش نظیر حضور و غیاب و نگفتن و پوشیده داشتن قسمتی از واقعیت و بازی با فرم های کلاسیک روایت این بار هم سعی کرده تا به غنای بیشتری در کارش برسد.با این کار او فرصت و مجال بیشتری به ذهن و شعور مخاطب می دهد تا در کنار دیدار اثر با خود نیز در پی یافتن گوشه های نامشکوف آن کلنجار رود و به درک تازه ای از فیلم دیده شده برسد.فیلم بدون تردید در ادامه نگاه پیش رونده کیارستمی ساخته شده است و موفقیت و تحسین "طعم گیلاس" در جرات یافتن فیلمساز در هرچه بیشتر پر و بال دادن به ایده هایش اثری عمیق داشته است.تمام این عوامل در کنار سبک و شیوه منحصربه فرد او کمک کرده تا "باد ما راخواهد برد"به ضیافتی از رنگ و نور و تصاویرجادویی و مسحورکننده تبدیل شود و از هر جنبه ای که به ان نگاه کنیم ، فلسفی ، جامعه شناختی و حتی روانشناختی و... یارای پاسخگویی به مخاطب و تحلیلگران را خواهد داشت.نام فیلم برگرفته از شعر معروف شاعره دهه 40 " فروغ فرخزاد" از یک سو ادای دین و احترام کیارستمی را به پیشگامان مدرنیسم در هنر و ادبیات ایران به نمایش می گذارد و از سوی دیگر مانند شعر ماندگار او دارای لحظه های بکر و جذابی از بیان تصویری زندگی روزمره انسان معاصر در کشاکش تردیدها و دغدغه ها او است.اما کیارستمی با توجه به هویت و ارزشهای هنری خاص خود به شدت از پوچ گرایی و اندوه ابدی فروغ فاصله می گیرد و برعکس به دیدگاه جالب ، نوعی از "غنیمت شمردن دم و حیات" در دیدگاه خیام شاعر عارف قرن ها قبل در جاودانه و متعالی ساختن زندگی می رسد.